Антички трик со кој можете да промените нечие мислење и да убедите негоко во сè што ќе посакате

18 август, 2020
10421-1536x1024

Ако некогаш ви треба начин да убедите некого за нешто што е важно за вас, добро е да се потсетите на трикот стар 350 години, чиј креатор е филозофот од 17 век, Блеиз Паскал.

Дали сè уште мислите дека е невозможно?

Можеби ќе се премислите ако ви кажеме дека оваа теорија ја применуваат и психолозите.

Но, да почнеме од почеток.

Блез Паскал не беше само филозоф, туку и математичар и физичар. Неговите тврдења се засноваат на тоа дали Бог постои и дали е претходник на „теоријата на убедување“.

Имено, тој еднаш напишал дека ако сакаме некому да му покажеме дека не е во ред, прво мора да се поставиме на неговото гледиште, се наведува на Википедија.

Само кога нашиот став е таков, можеме да видиме што е точно во нивното тврдење и каде не се во право.

Исто така, другата страна ќе биде задоволна затоа што нема да чувствува дека не била во право, туку дека едноставно не ги видела сите страни на проблемот.

Како што вели Паскал: „Никој нема да биде навреден ако не може да ги види сите димензии на проблемот, но никој не сака да не биде во право“.

Ако сакате да убедите некого за тоа што сакате, искористете ги нивните причини, односно, натерајте ги да дојдат кај вас.

Да се ​​направат работите поедноставни, секогаш е полесно да се смени нечие мислење со тоа што ќе може тој самиот да ги види грешките, односно со признавање дека е делумно во право.

Според Артур Маркман, професор по психологија на Универзитетот во Остин во Тексас, ако му кажете на некое лице дека не е во право, постои добра шанса тој упорно да се држи до своето мислење, пишува порталот getpocket.com.

Наместо тоа, подигнете ја и дозволете ѝ самата да сфати дека погрешила.

Дајте аргументи од тој друг агол за кој таа не е свесна, споменете ја пропуштената информација и ќе имате „победа“ во ваши раце.

Полесно е да се убедат луѓето со аргументи кои ги откриле самите, отколку со оние што им ги пренеле другите.

Залогот на Паскал

Исто така е наречен „Паскалова теорија за постоењето на Бог“ и вели дека е најдобро да се верува дека Бог постои.

Односно, да се живее како да постои.

Од друга страна, во рамките на ова тврдење, се анализираат две опции: што ако Бог постои, или што ако тој не постои.

Значење:

1. Вие верувате во Бога:

Според тоа, одите на небото, имате бесконечен профит.

И ако Бог не постои, ќе изгубите, но вашата загуба е конечна и занемарлива.

2. Вие не верувате во Бога

Ако Бог постои, одите во пекол, загубата е бесконечна.

Ако Бог не постои, вашата добивка е конечна, но занемарлива.

Значи, на прво место, добивката и загубата се мерат во облогот дека Бог воопшто постои.

Шансите се јасни: ако има, добивате сè, а ако изгубите, всушност не губите ништо.

Во секојдневниот живот, оваа теорија е применлива со тоа што му кажува на соговорникот дека тој е „во право“, и така започнува убедувањето.

Паскал претстави одлична идеја, која се сведува на фактот дека не треба да му се спротивставувате на некој со идејата дека ја знаете „апсолутната вистина“, затоа што така луѓето обично започнуваат да го бранат своето мислење.