„БЛАГА ТРЕВА на ЛУТА ДУША”- како Регето од обична „дуфка” направи мит за „света билка”..

19 јуни, 2020
rege

Кога летната топлина ќе пристигне, тешко ми е да најдам подобар лек од старата реге музика, снимена од доцните 60-ти до средината на 80-тите. Со тоа, мојот ритам природно се забавува, ми станува помалку жешко, повеќе ми одговара, затоа слушам реге почесто во лето отколку во другите сезони. И една од најчестите теми во жанрот на музика – потекнува од Јамајка и е изведена од ска и рокстејди музика како тогашни одговори на американската душа и ритам и блуз – е поврзана со марихуаната.

Имено, во регејската митологија, канабисот се смета за свето растение кое лечи многу проблеми, барем две и пол илјади години луѓето пушеле слободно, честопати го сметале за лек, а можеби и заради неговите психоактивни својства дошло до појава на некои религии. Властите започнаа да го забрануваат во текот на 19 век, но последните две децении докажаа некои нејзини лековити својства, барем да се намали болката кај пациенти со карцином и оние кои страдаат од мултиплекс склероза и воспалителни процеси, така што во многу земји канабисот веќе не е криминализиран и се овозможува одгледување и употреба на марихуана и надвор од обемот на т.н. медицински канабис.

Така, се помалку и помалку има отпор на пораката од старата песна на Питер Тош „Legalize It“ (1976), кој заедно со Боб Марли и Бани Вајлер ги основаа The Wailers, еден од најважните реге-уметници, во средината на 1960-тите. Тој беше (ко) автор на хитовите The Wailers, а од 1976 година до неговата смрт во 1987 година издаде седум албуми, од кои најзначајни беа антологиските корени-реге дела „Legalize It“ (1976), „Equal Rights“ (1977) и „Mama Africa“ (1983) Тош не стана толку популарен на глобално ниво како Марли, но доволно за „ Equal Rightѕ“ да биде објавен на ЛП плоча од Сузи, а неговата кариера беше скратена на 43-годишна возраст со убиство на тројца гангстери со моторцикли, кои провалија во неговата куќа и бараа пари.

Им рекол дека нема пари и за возврат е убиен со два удари во главата. Тоа убиство го засили митот за Тош чијашто „Legalize I “ останува засекогаш како химна на марихуаната. Стиховите се едноставни, но другарот на Марли веќе забележа дека марихуаната не ја пушеле само пејачи и музичари, туку и лекари и медицински сестри, правници и судии, само тогаш многумина не признавале. Во таа песна, Тош наведува некои лековити својства на марихуаната, особено за оние кои страдаат од астма, грип и туберкулоза, што веројатно не е далеку од вистината затоа што оние што ја конзумирале многу добро знаат дека „се дише полесно“.

Лично, не би го бранел на никого и би им го препорачал на многумина да ги намалат болките, грчевите и подобро да дишат, па мило ми е што видов дека Мирела Холт го вклучи канабисот како лек во програмата на коалицијата „Рестарт“. Освен тоа што таков закон би ни обезбедил дополнителна форма на туризам и идеална комбинација на „зелена“ и „сина“ Хрватска, уште поважно е да засадиме илјадници хектари необработено земјиште со индустриски коноп, за чие одгледување имаме идеална клима.

Шегајќи се, под шифрата „лесна трева на лутата душа“, марихуаната би имала корист за хрватските политичари и граѓаните на радикалното право да се смират малку. Кој ќе победи на изборите, треба да го олесни одгледувањето на индустриски коноп и да ја легализира „тревата“, наместо да нè покрива со плевели од секаков вид, а децата масовно да конзумираат со синтетички дроги.. Доколку легалниот никотин и алкохол се многу зависни, а често и социјално штетни, нема причина да не се „одобри“ покорисна марихуана. “Легализирајте ја.”