Што да направите ако детето гледа „глупости“ на интернет

21 јуни, 2020
јкј

Ако детето претпочита да гледа содржина на интернет што родителите најблаго би ја дефинирале како дискутабилна, честопати се јавува дилема – како да му се објасни на детето што не е во ред? И, како да бидете сигурни дека е погрешно, а не само во спротивноста на вкусот на родителите?

Психотерапевтот Тамара Масловариќ рече дека разговорот со децата е клучен и дека она што родителите можат да го сторат е да се прилагодат на возраста на детето.

“Сè што е интересно на TikTok и на другите социјални мрежи, а сте загрижени ако детето гледа несоодветна содржина, треба да разговарате со него. Поверојатно е дека ќе најдете заеднички јазик ако го разберете и го советувате. Нека објасни што сака и нека зборува за тоа “, рече таа.

Родителите мора да бидат поучени во она што го следи детето на интернет, каде различни креатори на содржини се популарни, како во нашата земја така и во светот. Од некои од нив, на родителите им се „крева косата на главата“, но децата сепак ги сакаат и со задоволство ги гледаат.

Како да се привлече вниманието на детето, без тоа да биде само забрана или осуда на содржината?

„Многу е важно да му обезбедиме на детето поддршка и разбирање, но исто така и јасно поставени граници. Интернетот е составен дел од растот на децата денес“, рече таа.

На интернет, како и во животот, постојат ризични ситуации во кои детето може да влезе.

“Докажано е дека адолесцентите кои имаат добри пријатели, лојални и полни со поддршка, со помала веројатност влегуваат во ризични ситуации. Ист е случајот со адолесцентите кои растат во семејна атмосфера, со топлина, стабилност и почит”, рече Масловариќ.

Полесно е да се зборува за оваа тема со помлади деца, рече таа, затоа што тие се повеќе послушни.

„На помладите деца ќе им биде полесно да ги слушаат своите родители и полесно е да се наметнат ограничувања отколку за тинејџерите. Честопати генерализираме и забораваме дека ние како адолесценти не бевме подобри или попаметни отколку што сега се децата. Поддршката, разбирањето во разговорот со детето и јасни граници се клучни“, рече таа.