Кучињата се плашат од мачки од неколку причини, вклучувајќи разлики во начинот на комуникација, претходни негативни искуства и инстинктивно и еволутивно однесување.
Кучињата и мачките користат различни сигнали за да ги изразат своите емоции. На пример, додека кучињата комуницираат преку говорот на телото, како што се положбата на опашката и ушите, како и вокализациите, мачките користат специфични сигнали, како што се мавтање со опашката или начинот на кој реагираат на допир. Поради овие разлики, кучињата понекогаш не успеваат правилно да ги протолкуваат сигналите на мачките, што може да доведе до недоразбирања и чувство на несигурност, што потоа води до страв.
Негативни искуства
Покрај тоа, кучињата кои имале лоши искуства со мачки, како што се напади или вознемирување, можат да развијат траен страв. Негативните искуства рано во животот често се паметат и влијаат на однесувањето на кучето во текот на целиот негов живот. Меѓутоа, ако кучињата растат во средина каде што се изложени на мачки на позитивен начин, со соодветна социјализација, нивниот страв од нив може значително да се намали.
Територијална одбрана
Инстинктивното однесување на кучињата исто така игра улога. Некои раси на кучиња, особено оние со силни територијални инстинкти, може да ги гледаат мачките како потенцијални конкуренти или закани. Оваа инстинктивна реакција може да придонесе за страв, особено ако мачката се однесува агресивно или зафаќа територија.
Иако не сите кучиња се плашат од мачки, соодветната социјализација и изложеноста на мачки од рана возраст може значително да ја намалат вознемиреноста и агресијата кон нив. Повеќето кучиња можат да живеат мирно со мачки, под услов процесот на адаптација да е постепен и позитивен.