Скапи или достапни, со витамин Ц, хијалуронска киселина, ниацинамид или ретинол, сите ветуваат истото. Посветла, поздрава и порамномерна кожа. Сепак, голем број луѓе имаат ист впечаток. „Користам серум со месеци, но не гледам разлика.“
Причината често не е во серумот, туку во начинот на кој го нанесуваме, а за ова изненадувачки малку се зборува.
Најчестата грешка е нанесувањето серум на целосно сува кожа. Повеќето од нас го мијат лицето, го бришат со крпа, чекаат минута или две и дури потоа го нанесуваат серумот. Се чини логично. Сепак, тука настанува проблемот.
Голем број активни состојки, особено хијалуронската киселина, не делуваат оптимално на целосно сува кожа. Хијалуронската киселина не хидрира сама по себе. Ја врзува влагата. Ако нема влага, нема ефект.
Затоа често се случува серумот да не ја обезбеди очекуваната хидратација, да остави чувство на затегнатост или да се чини дека седи на кожата.
Серумот идеално се нанесува на малку влажна кожа, веднаш по миењето или по тонирањето. Не е влажна, но не е целосно сува.
Оваа минимална количина на влага им овозможува на активните состојки да бидат рамномерно распоредени, подобро апсорбирани и задржани подлабоко во кожата.
По серумот, секогаш има крем што служи за да го задржи сето тоа внатре. Без овој чекор, серумот испарува многу брзо и неговиот ефект останува минимален.
Друга работа што речиси никој не ја споменува: серумите често се втриваат премногу агресивно. Брзо и нервозно, со идеја дека така ќе делуваат подобро. Всушност, лесното тапкање или лесен притисок со дланките дава многу подобар резултат.
Кожата сака смирен пристап. Активните состојки не делуваат побрзо ако ги присилиме. Тие делуваат подобро ако им ги дадеме условите.