Кога станува збор за губење на тежина, научната заедница сè повеќе се согласува дека не постои единствена „магична“ диета која автоматски гарантира резултати – но постои принцип кој постојано дава најдобри докажани резултати во голем број клинички студии: создавање дефицит на енергија (калории).
Најважната студија што често се цитира во литературата е преглед на истражувања за ефектите од ограничувањето на калориите врз човечкиот метаболизам и тежина – објавена на PubMed Central.
Оваа студија потврдува дека дефицитот на енергија (помалку калории отколку што телото согорува) е главниот фактор што доведува до губење на тежина, без оглед на тоа како се постигнува дефицитот на калории (помал внес или поголем трошок).
Сепак, телото реагира на ограничувањето на калориите со намалување на вкупната потрошувачка на енергија – познато како метаболичка адаптација, што значи дека метаболизмот се забавува повеќе отколку што би се очекувало само од намалената тежина.
Поради оваа адаптација, долгорочното губење на тежината бара одржување на начин на живот што вклучува одржување на дефицит, вежбање и јадење диета со висока содржина на протеини за да се спречи губење на мускулите.
Самиот дефицит најчесто се постигнува преку комбинација од здрава исхрана со намален внес на калории и редовна физичка активност.
Истражувањата покажуваат дека комбинацијата од диета и вежбање води до подобри резултати од секој елемент поединечно, особено за долгорочно губење на тежината.
На пример, аеробните вежби (на пр., брзо одење, трчање, возење велосипед) најмалку 150 минути неделно се поврзани со клинички значајно намалување на телесните масти и обемот на половината кај лица со прекумерна тежина.
Трендовите како што е повремениот пост често се наведуваат како многу ефикасни, а во многу студии, резултатите од губењето на тежината се споредливи со класичните калориски дефицити. Студиите покажуваат дека ваквите режими можат да доведат до значително губење на тежината бидејќи тие честопати природно го намалуваат вкупниот внес на калории.
Сепак, повеќето докази сугерираат дека клучот не е толку самиот метод на постење, туку вкупниот калориски дефицит што се постигнува – што значи дека повремениот пост помага ако внесувате помалку калории вкупно отколку што согорувате, што е принципот на губење на тежината што важи за сите диети.