Кога партнерот постојано го менува своето однесување, другата страна почнува да се преиспитува себеси и да бара маани таму каде што можеби ги нема.
Во некои врски, најголемиот проблем не се расправиите, туку непредвидливоста. Во еден момент, партнерот е внимателен, нежен и разбирачки, а неколку часа подоцна, станува ладен, дистанциран или целосно незаинтересиран. Лицето од другата страна често останува збунето бидејќи не може да најде причина за ненадејната промена на расположението.
Ваквата динамика создава чувство на несигурност со текот на времето. Партнерот кој прима мешани сигнали почнува да го анализира секој нивни збор, порака или акција, обидувајќи се да открие што направил погрешно. Проблемот е што причината честопати не е во нивното однесување, туку во внатрешните емоционални процеси на лицето кое го менува своето расположение од час во час.
Експертите објаснуваат дека постојаните осцилации помеѓу блискоста и растојанието можат да предизвикаат емоционална исцрпеност кај другата личност. Кога некој се чувствува сакан, ценет и важен во еден момент, а потоа отфрлен и игнориран без јасно објаснување, мозокот почнува да живее во состојба на постојана будност. Наместо да ужива во врската, лицето се обидува да ја предвиди следната промена.
Особено е тешко кога партнерот никогаш отворено не кажува што го мачи. Наместо да зборува, се повлекува, станува ладен или испраќа контрадикторни пораки. Потоа другата страна често ја презема одговорноста за емоциите на другиот и вложува сè повеќе енергија во враќањето на блискоста што постоела само неколку часа претходно.
Здравата врска не значи дека двајцата партнери секогаш ќе бидат во добро расположение, но значи емоционална конзистентност и отворена комуникација. Кога некој постојано преминува од топлина на студ без очигледна причина, другата личност може да го изгуби чувството на сигурност и доверба. Затоа експертите нагласуваат дека предвидливата емоционална поддршка е многу поважна за квалитетот на врската отколку повремените изливи на внимание и љубов.