Начинот на кој партнерите ја иницираат интимноста често ја поткопува интимноста и води кон дистанца во врската. Многу парови не се свесни дека ова постепено дистанцирање може да биде фатално за нивната врска.
Марин, сексуален терапевт и автор на водичот „Sex Talks“, рече дека иницирањето секс е „невидлив проблем“ за кој паровите ретко зборуваат отворено, но поради што постепено престануваат да се зближуваат. Според нејзината проценка, 83 проценти од паровите избегнуваат да иницираат секс, го прават лошо или редовно се чувствуваат повредено поради тоа, објавува Њујорк пост.
Таа верува дека главната причина е стравот од отфрлање. Поради ова, вели таа, партнерите посегнуваат по нејасни навестувања, полусрдечни обиди и индиректна комуникација, па сексот може да почне да се чувствува како обврска, наместо како израз на желба. Марин вели: „Никој не сака да има секс со некој што не може јасно да искаже што сака“.
Таа додава дека начинот на кој парот го иницира сексот, исто така, многу кажува за нивниот став кон ранливоста. Ако едниот партнер постојано се обидува да воспостави интимност, а другиот постојано одбива, истиот модел често се пренесува на сериозни разговори, барање помош и изразување потреби надвор од сексот.
Марин истакнува дека популарната култура честопати создава лажна слика дека започнувањето секс треба да биде спонтано и без дискусија. Наместо тоа, таа вели дека добриот пристап бара намера, познавање на партнерот и способност за прифаќање на отфрлање без дополнителна тензија. Таа им советува на партнерите отворено да се прашуваат еден со друг што ги возбудува најмногу и да вежбаат учтиво да кажуваат „не“.
Таа особено нагласува стратегија што ја нарекува „the simmer“, а тоа е одржување на врска во текот на денот преку испраќање пораки, внимание или нежност без очекувања. Конечно, таа вели дека започнувањето секс не треба да се гледа како притисок или споредна обврска.