Нова студија покажа дека мелатонинот може да ја ублажи хроничната мускулно-скелетна болка речиси исто толку ефикасно како и лековите против болки што се продаваат без рецепт.
Истражувачите ги разгледаа ефектите на мелатонинот врз хроничната болка, која трае три месеци или подолго, и врз акутната болка по операции како што се замена на колено и колк, процедури на ‘рбет и третман на фрактури. Резултатите покажаа дека придобивката е најизразена кај хроничната мускулно-скелетна болка, додека ефектот не е толку јасен кај постоперативната болка.
Кангчао Ву, докторант и истражувач за физиотерапија на Факултетот за здравствени науки на Универзитетот во Сиднеј, рече дека мелатонинот може да делува на два начина.
„Мелатонинот може да има некои свои својства за ублажување на болката, како што се антиоксидантни и антиинфламаторни ефекти, кои се многу важни за време на процесот на болка“, рече тој.
Тој додаде дека хормонот може и индиректно да помогне со подобрување на спиењето, намалување на анксиозноста и депресијата поврзани со болката и помагање на луѓето да останат активни во текот на денот.
Ву вели дека разликата веројатно се должи на основната причина за болката, бидејќи постоперативната болка е акутна, додека хроничната мускулно-скелетна болка често се поврзува со долгорочни проблеми како што се лош сон, воспаление и зголемена чувствителност на нервниот систем. Затоа, истражувачите го гледаат мелатонинот како додаток на постоечкиот третман, а не како замена.
Студијата покажа дека мелатонинот е безбеден на краток рок при ниски дози, помалку од три месеци и при дози помали од пет милиграми, при што повеќето студии користеле три милиграми. Најчестите несакани ефекти биле главоболка, гадење и дневна поспаност, но тие се појавиле со приближно иста стапка како и кај плацебо групата.
Експертите сè уште советуваат да се консултирате со лекар пред да земете мелатонин за болка, особено за луѓе кои веќе земаат други лекови или имаат здравствени состојби како што се ревматоиден артритис и заболување на бубрезите или црниот дроб. Долгорочната безбедност на употреба и оптималната доза, се вели во него, сè уште не се доволно разјаснети.