Дневникот на Бриџит Џонс беше објавен во светските кина во 2001 година и стана голем хит, како и неговата главна актерка – Рене Зелвегер. Многумина се спротивставија на тоа да и се даде кастинг на слаба Американка во улогата на буцкастата Бриџит.
Со оглед на тоа дека сценариото е напишано врз основа на исклучително популарниот книжевен шаблон на британската писателка Хелен Филдинг, обожавателите сакаа да видат дама родена во Обединетото Кралство во главната улога.
Две и пол децении филмските кругови зборуваат за сите потенцијални актерки кои за малку ќе станеа Бриџит Џонс – од Хелена Бонам Картер до Австралијката Кејт Бланшет.
Очигледно, Кејт Винслет преговарала и со продуцентите, иако оваа Британка била во раните дваесетти години кога се снимал првиот дел и била премлада за улогата.
Режисерката на филмот Шерон Мегваер призна дека во процесот била вклучена и Рејчел Вајс, а за улогата на Бриџит Џонс ја нарекла исклучително духовита, но и премногу убава.
Улогата на Бриџит Џонс и била понудена на Тони Колет, но таа морала да ја одбие бидејќи во тоа време се подготвувала за театарската претстава „Wild Party “ на Бродвеј и не знаела колку долго ќе биде зафатена со тој проект.
На крајот, Рене Зелвегер го убедила режисерот дека може да ја игра Бриџит Џонс. Работела со тренер за да го совлада британскиот акцент и била подготвена да се здебели околу 15 килограми за што е можно поверно да прикаже полна Британка.
Нејзината интерпретација им се допадна и на филмските критичари – во 2002 година Рене Зелвегер беше номинирана за Оскар за најдобра главна актерка токму за улогата на Бриџит Џонс.
Улогата ја репризираше уште три пати, а четвртиот дел од серијата наречен Бриџит Џонс: Луда по него моментално игра во кината низ светот.