Водени од толкувањето дека белата боја симболизира невиност и чистота, вистината е дека многумина не знаат кога започнала модата за бели венчаници на свадбите.
Во средниот век, според извори од историјата на модата, девојките носеле фустани што ги имале за овој чин, но кои ги носеле само за време на празниците.
Во тоа време, постоело верување дека венчаницата треба да биде фустан што може да се носи и во други пригоди, па затоа избирале вообичаени бои кои не се валкале толку лесно. Фустаните се разликувале и според социјалниот статус на семејството.
Фустанот имал за цел да го претстави семејството на најдобар можен начин, а посебни додатоци како што се превез или венец на главата ја нагласувале оваа разлика. Венецот имал и ритуална функција – ја штител невестата од зли сили и симболично ја изразувал желбата за плодност, додека превезот имал улога да го заштити лицето на невестата од други мажи.
Првата забележана венчавка во бела облека била онаа на Филипа од Англија во 1406 година, по која следела Мери од Шкотска, која ја претпочитала белата боја. Сепак, овој тренд не продолжи и невестите продолжија да носат фустани од сите бои, а црната била особено популарна во Скандинавија.
Белата венчаница доживеала неверојатен пораст на популарност во 1840 година, кога се венчале британската кралица Викторија и принцот Алберт. Кралицата носела раскошен бел фустан од чипка на својата свадба, а популарноста на кралицата ги инспирирала жените да изберат бели фустани за своите свадби.