За отворените врски сè повеќе се зборува, но вистинските прашања се појавуваат дури кога идејата се појавува во врската.
Отворената врска или отворениот брак подразбира договор меѓу партнерите дека емоционалната и/или сексуалната ексклузивност не е строго дефинирана како во традиционалните врски. Во пракса, ова значи дека двајцата партнери можат да имаат врски со други луѓе со јасни правила и согласност, додека примарната врска останува заедничка основа. Сепак, иако звучи едноставно на хартија, во реалноста ова е една од најсложените форми на партнерство.
Клучната разлика помеѓу отворената врска и изневерувањето е токму во договорот. Во отворената врска, сè мора да биде јасно дефинирано: граници, очекувања, емоции што се дозволени и нивото на вклученост со други луѓе. Без ова, таков модел лесно може да се претвори во емоционален хаос и прекршување на довербата.
Прашањето дали отворената врска е соодветна за заедницата нема универзален одговор. Од психолошка гледна точка, што е одржливо зависи од зрелоста на партнерите, комуникацијата и стабилноста на врската. За некои парови, овој модел може да функционира како свесна одлука заснована на доверба и отвореност, додека за други може да стане извор на несигурност, љубомора и емоционално дистанцирање.
Еден од најголемите предизвици е емоционалната рамнотежа. Дури и кога договорот е јасен, често се појавуваат човечки чувства како што се љубомора, несигурност и страв од загуба. Затоа отворените врски бараат високо ниво на емоционална интелигенција, искреност и постојана комуникација – без претпоставки и тишина.
Ако едниот партнер се соочи со идејата за отворена врска, најважно е да не реагира импулсивно. Потребно е да се постават прашања: што значи идејата за другата личност, дали е тоа потреба за слобода, избегнување проблеми во врската или вистински заеднички интерес. Исто така е важно искрено да ги процените сопствените граници – дали таков модел е во согласност со личните вредности или длабоко ги нарушува.
Отворената врска не е добра или лоша сама по себе – тоа е едноставно различен модел на врска што бара многу повеќе согласност отколку што изгледа на прв поглед. Она што е клучно не е самата идеја, туку дали двајцата партнери навистина се чувствуваат безбедно, почитувано и избалансирано во неа. Бидејќи без тоа, ниедна форма на врска – отворена или затворена – не може да функционира здраво.