Приказната што ја раскажа авторот Кристофер Андерсен во неговата биографија за принцезата од Велс привлече внимание од јавноста бидејќи покажува колку, според него, дури и навидум малите детали се земаат предвид во кралското семејство.
Чарлс и Камила наводно биле загрижени дека ќе има премногу букви „C“ во кралските монограми. Затоа, според Андерсен, ја прашале Кејт дали би имала ништо против ако почне да го пишува своето целосно име Кетрин (анг. Catherine) како Кетрин (анг. Katherine).
Според Андерсен, принцот Вилијам го сметал барањето за навредливо, не само за неговата сопруга, туку и за нејзиното семејство. Тој тврди дека Вилијам бил многу заштитнички настроен кон Кејт од почетокот на нивната врска и дека отсекогаш сакал да ја заштити нејзината приватност и благосостојба.
Кејт не сакала да го промени своето име
Иако целиот свет претежно ја познава како Кејт, нејзиното вистинско име е Кетрин и така, според Андерсен, принцезата претпочита да се обраќа.
Кралот и кралицата наводно очекувале таа да се согласи бидејќи Кејт е позната по тоа што е љубезна и соработлива. Андерсен тврди дека Кејт, и покрај сè, останала посветена на Чарлс и не му замерила за предлогот.
Тој исто така наведува дека последователните здравствени проблеми низ кои поминале двајцата ја промениле нивната перспектива и ја направиле оваа приказна многу помалку важна.
Зад нежната насмевка се крие силен карактер
Кејт често е опишана во јавноста како смирена, љубезна и ненаметлива, но Андерсен верува дека зад таквото однесување стои многу силна личност.
Според него, принцезата е сигурна во тоа кој е и како сака јавноста да ја перцепира, па затоа не сакала да го промени своето име од причина што ѝ се чинела бесмислена.
Кенсингтон палатата не ги коментирала овие наводи од книгата.