Ако понекогаш чувствувате постојан глад, а веќе следниот ден едвај можете да помислите на храна, тоа не мора да значи дека со вашето тело се случува нешто необично. Апетитот е многу попроменлив отколку што мислиме и зависи од бројни фактори кои немаат врска со недостатокот на волја.
Не е реткост еден ден да чувствувате како би можеле да изедете сè што ќе ви дојде при рака, а веќе следното утро воопшто да не чувствувате потреба за појадок. Апетитот не е прецизен часовник што секој ден испраќа идентичен сигнал за глад; на него влијаат сонот, физичката активност, стресот, претходните оброци, дневните рутини, па дури и степенот на нашата изложеност на храна и разни дразби во текот на денот. Според тоа, секојдневните варијации во апетитот не мора да бидат знак дека нешто не е во ред.
Сонот е клучен фактор. Кога сме ненаспани, чувството на глад и ситост може да се разликува од она што го доживуваме по добар ноќен одмор. Заморот исто така ја менува нашата перцепција за храната; кога сме исцрпени, може да ни изгледаат попривлечни вкусните намирници богати со енергија, додека по квалитетен одмор, нашите избори на храна и нивото на глад може да се променат. Така, не е необично по неколку ноќи лош сон почесто да посегнуваме по грицки или да размислуваме за храна повеќе од вообичаено.
И стресот игра значајна улога во апетитот. Кај некои луѓе, напнатоста целосно ја потиснува желбата за јадење, додека кај други поттикнува зголемена потреба за храна – особено за онаа што носи моментално задоволство. Според тоа, не постои универзален физиолошки одговор на стресот. Истиот непријатен ден за една личност може да значи „не можам ништо да изедам“, додека за друга значи „само сакам да грицнам нешто“. Во двата случаи, емоциите можат да играат значајна улога во тоа како го доживуваме гладот.
На апетитот влијае и она што сме го јаделе претходниот ден – и тоа не само вкупниот број калории. Составот на оброкот, количината на протеини и влакна, времето на јадење и интервалите меѓу оброците можат да влијаат на тоа колку долго се чувствуваме сити. Физичката активност исто така игра улога: денот поминат во движење, вежбање или физичка работа може да ги зголеми енергетските потреби на телото, додека денот поминат во седење може да резултира со сосема поинакво чувство на глад. Дури и промената на вообичаената рутина може да ги наруши вашите типични навики во исхраната.
Затоа, не е корисно секојдневно да го гледате апетитот како тест на дисциплина. Телото не е машина на која секое утро ѝ е потребна точно иста количина енергија; повремените варијации во нивото на глад се нормален дел од секојдневниот живот. Сепак, доколку вашиот апетит се промени нагло и трајно – особено без јасна причина или ако тоа е проследено со други симптоми и необјасниви промени во тежината – вреди да се консултирате со лекар. Најважно е да се разбере дека еден ден со зголемен или намален глад не ја отсликува целосната слика; многу поважен е образецот што се појавува со текот на времето.