Звучи како невозможно сценарио: човек не испил ниту капка алкохол, а сепак во неговата крв се појавува етанол и се јавуваат симптоми на алкохолизираност. Сепак, медицината познава една ретка состојба при која микроорганизмите во дигестивниот систем ги претвораат јаглехидратите од храната во алкохол. Ова е познато како „синдром на автопивара“ (auto-brewery syndrome).
Во мали количини, ендоген етанол може да се создаде за време на нормалните процеси на варење. Меѓутоа, кај лицата со овој синдром, ферментацијата станува толку изразена што количината на создаден алкохол го надминува капацитетот на црниот дроб брзо да го разгради. Како резултат на тоа, етанолот навлегува во крвотокот, што доведува до вистинска алкохолизираност.
Храната поттикнува необичен процес
Проблемот обично станува очигледен по оброк богат со јаглехидрати. Микроорганизмите во цревата ги разградуваат шеќерите и скробот, при што етанолот се појавува како еден од нуспроизводите на ферментацијата.
Во претходните случаи, синдромот често се поврзувал со квасци од родовите Candida и Saccharomyces, додека поновите истражувања укажуваат на значајна улога на бактериите, вклучувајќи ги Escherichia coli и Klebsiella pneumoniae. Во една студија од 2016 година, во која учествувале 22 пациенти, примероците од цревната микробиота земени за време на епизодите покажале повисоки нивоа на етанол во споредба со примероците од лица кои го немаат ова нарушување.
Симптомите можат да наликуваат на типична алкохолизираност – се манифестираат преку нејасен говор, нестабилно одење, вртоглавица, збунетост, промени во расположението и поспаност. Некои пациенти, исто така, пријавуваат симптоми слични на мамурлак.
Како лекарите утврдуваат што се случува? Дијагнозата не се поставува само врз основа на тврдењето на лицето дека не консумирало алкохол. Лекарите прво ги исклучуваат другите можни причини; еден метод за проверка вклучува контролиран тест со внесување јаглехидрати, по што се мери нивото на етанол во крвта или во издишаниот воздух.
Факторите поврзани со овој синдром вклучуваат претходен третман со антибиотици, нарушувања во рамнотежата на цревната микробиота, одредени заболувања на дигестивниот систем, дијабетес и промени во анатомијата на цревата – иако се забележани и случаи каде што не постои јасна основна медицинска состојба.
Третманот зависи од основната причина и од конкретните микроорганизми вклучени во процесот на ферментација. Документираните случаи се третираат преку промени во исхраната и насочена антимикробна терапија, додека други методи сè уште се предмет на испитување. Бидејќи синдромот е исклучително редок, голем дел од постојните медицински сознанија потекнуваат од извештаи за поединечни случаи и студии од мал обем.
Следствено, феноменот на „пијанство без консумирање алкохол“ не е урбана легенда. Кај многу мал број поединци, микроорганизмите во цревата навистина можат да претворат дел од консумираната храна во доволно количество алкохол за тој да се открие во крвотокот и да предизвика симптоми на интоксикација.