Капките на внатрешната страна од прозорецот не секогаш укажуваат на тоа дека во домот има премногу влага. Многу зависи од самиот прозорец: колку е постудено стаклото, толку полесно се создава кондензација – дури и при пониски нивоа на влажност – поради што постарите прозорци често се замаглуваат, дури и кога влажноста е во рамките на препорачаните вредности.
Кондензацијата настанува кога топол, влажен воздух од просторијата ќе дојде во допир со површина што е постудена од таканаречената „точка на росење“. Во тој момент, водената пареа се претвора во капки; во текот на зимата, внатрешната површина на прозорецот често е најстуденото место во домот.
Брзината со која прозорецот се замаглува зависи од два фактора: количината на влага во воздухот и температурата на стаклото. Како што се зголемува влажноста или како што стаклото станува постудено, така се зголемува и количината на кондензација.
Постарите прозорци можат да се замаглат дури и кога воздухот е сув
Центарот за истражување на домување во студени климатски услови (CCHRC) од Алјаска дава проценки за сценарио во кое внатрешната температура изнесува 21°C, а надворешната е околу -18°C. Кај прозорците со едно стакло, кондензацијата почнува да се создава при релативна влажност од само 15 проценти. Кај прозорците со двојно застаклување, тоа се случува при ниво на влажност од 25 до 40 проценти, а кај оние со тројно застаклување – од 30 до 50 проценти. Од Центарот нагласуваат дека станува збор за приближни проценки, засновани на просечна изолација на прозорците.
Тоа значи дека постар прозорец може да се замагли дури и во дом каде што влагата не претставува проблем. Причината може да биде лоша заптивка на крилата од прозорецот, метални дистанцери меѓу стаклата или несоодветна изолација – фактори што овозможуваат стаклото доволно да се излади за на него да се собере вода.
Затоа, појавата на кондензација на еден стар прозорец нема исто значење како појавата на вода на сите прозорци во еден стан. Ако кондензација се појави и на понови прозорци со двојно застаклување, тогаш е поверојатно дека нивото на влажност во просторијата е превисоко.
Колкаво ниво на влажност се смета за превисоко? Агенцијата за заштита на животната средина на САД (EPA) препорачува релативната влажност во домот да се одржува под 60 проценти, при што идеален опсег е од 30 до 50 проценти. Ова може да се измери со помош на евтин уред наречен хигрометар, кој може да се најде во продавниците за опрема за домот или во продавниците за алат и градежни материјали.
Од EPA исто така напоменуваат дека кондензацијата на прозорците може да биде знак за прекумерна влажност, чии причини треба да се испитаат. Мувлата не може да се развива без влага, па затоа контролата на влажноста во затворениот простор е главниот начин за нејзино спречување.
CCHRC советува да се обезбеди добра вентилација и релативната влажност да се одржува под 40 проценти. За старите прозорци, тие препорачуваат замена или додавање дополнителна изолација во текот на постудените месеци; тие посочуваат дека таквите прозорци можат да предизвикаат проблеми без оглед на тоа како се управува со воздухот во просторијата.
Присуството на вода помеѓу стаклените површини укажува на оштетување на заптивката
Појавата на кондензација помеѓу двете стакла кај прозорците со двојно застаклување (изолационо стакло) претставува поинаков проблем. Меѓународната асоцијација на сертифицирани инспектори за домови (InterNACHI) наведува дека замаглените двојни стакла – или видливата вода помеѓу нив – укажуваат на тоа дека заптивката е оштетена и дека елементот има потреба од поправка или замена. Бришењето на стаклото или проветрувањето на просторијата овде нема да помогнат.
Според британската осигурителна компанија „Lemonade“, кога влагата ќе навлезе помеѓу стаклата, решението е замена на стаклото; рамката обично може да се задржи, што ги намалува трошоците.
Од друга страна, кондензацијата на надворешната страна од стаклото не е причина за загриженост. Од „Lemonade“ напоменуваат дека ова обично е знак дека прозорецот обезбедува добра изолација и ефикасно ја задржува топлината во просторијата.