Кафето е неопходен дел од секојдневниот живот во многу домови, а босанското и турското кафе заземаат посебно место.
Иако имаат заеднички корени и се подготвуваат во ѓезве, разликите во процесот на нивно правење им даваат посебен идентитет, вкус и традиција.
Многумина веруваат дека станува збор за ист вид пијалок, но љубителите на кафе истакнуваат дека босанското кафе се разликува од турското кафе уште од првиот чекор на подготовка.
Најголемата разлика започнува со водата
При подготовка на турско кафе, кафето се додава во ладна вода пред загревање. Водата, кафето, а често и шеќерот, веднаш се ставаат во ѓезвето, по што смесата нежно се загрева додека не се создаде карактеристична пена.
Од друга страна, кај босанското кафе, водата прво се вари, потоа ѓезвето се трга од оган и дури потоа се додава меленото кафе. После тоа, ѓезвето се враќа на шпоретот за да „нарасне“ кафето.
Овој редослед многумина го сметаат за клучна разлика помеѓу двете традиции на подготовка.
Разликата е и во додавањето шеќер
Друга важна разлика се однесува на шеќерот. Кај турското кафе, шеќерот обично се додава за време на готвењето, па затоа кафето се подготвува според посакуваниот степен на сладост. Во Турција, вообичаено е домаќинот однапред да го праша гостинот какво кафе сака без шеќер, средно слатко или многу слатко.
Кај босанското кафе, шеќерот обично се додава само откако ќе се истури во шолјата, што му овозможува на секого да го прилагоди вкусот според сопствените навики.
Пена и јачина на кафето
Турското кафе се карактеризира со густа и постојана пена, што се смета за знак за правилна подготовка. За време на приготвувањето, посебно внимание се посветува на моментот кога кафето почнува да нараснува.
Кај босанското кафе, фокусот е повеќе на аромата и јачината на вкусот отколку на самата пена. Поради различниот процес на приготвување, босанското кафе често има поинтензивен и пополн вкус.