Можеби претходно едвај сте забележувале некого, но потоа еден поглед, порака или признание сè промениле. Не мора да значи дека сте се заљубиле преку ноќ – потврдата за нечиј интерес може да го промени начинот на кој ја доживуваме привлечноста на таа личност.
Тоа се случува почесто отколку што мислиме: некој со месеци ни бил само познаник, колега или случаен контакт, а потоа откриваме дека е заинтересиран за нас. Одеднаш, почнуваме да ја забележуваме неговата насмевка, начинот на кој зборува, малите гестови и деталите што претходно воопшто не сме ги регистрирале. Понекогаш дури и почнуваме да размислуваме за таа личност многу повеќе отколку порано. На прв поглед изгледа како другата личност да се променила, но всушност, она што се променило е информацијата што ја имаме за нејзините чувства кон нас.
Дел од објаснувањето лежи во едноставната човечка потреба да бидеме прифатени и ценети. Кога ќе сфатиме дека некој нè смета за привлечни, интересни или посакувани, добиваме позитивна повратна информација за самите себе. Ова може да ја зголеми нашата отвореност кон таа личност и да нè наведе повнимателно да ги согледаме нејзините квалитети. Со други зборови, фактот што некој нè сака може да го промени филтерот низ кој го гледаме; работите што претходно биле неутрални, одеднаш добиваат емоционално значење.
Овде делува уште еден интересен ефект: реципроцитетот. Луѓето природно имаат тенденција да возвратат со позитивни чувства кога ќе ги препознаат кај другите. Ако знаеме дека некој го сака нашето друштво, нашиот став кон таа личност може да стане потопол. Повеќе разговараме, повеќе се смееме и бараме можности да бидеме заедно – а токму таа зголемена интеракција може да поттикне вистинска блискост. Она што започнува како сознание дека „му се допаѓам“, со текот на времето може да прерасне во вистинска привлечност.
Сепак, потврдата за нечиј интерес не значи автоматски дека ќе се заљубиме во таа личност. Без други елементи на привлечност, тој интерес може брзо да избледи. Понатаму, постои разлика помеѓу уживањето во фактот дека некој нè сака и вистинската желба за врска со таа личност. Понекогаш нè привлекува повеќе чувството дека сме посакувани, отколку самата личност што го поттикнала тоа чувство. Токму затоа, ненадејниот наплив на интерес не е нужно знак за длабока емоционална поврзаност.
Најинтересниот аспект е тоа што овој феномен покажува дека привлечноста не зависи само од окото на набљудувачот. Нашата перцепција за друга личност се обликува врз основа на информациите што ги добиваме, начинот на кој таа се однесува кон нас и чувствата што ги доживуваме во нејзино присуство. Штом ќе сфатиме дека сме посебни за некого, таа личност може да добие поголемо значење во нашиот ментален свет; почнуваме да ја забележуваме, да ја анализираме и да бараме нови причини за да ја сметаме за интересна. Токму затоа, онаа вообичаена мисла – „Воопшто не го/ја забележував сè додека не сфатив дека му/ѝ се допаѓам“ – воопшто не е толку необична како што звучи. Понекогаш, личноста спроти нас воопшто не се променила; она што се променило е начинот на кој нашиот мозок ја доживува.