Според едно ново истражување, жените би сакале почесто да разговараат за сексот со своите блиски пријателки, но ги спречува стравот дека ќе ја стават пријателката во непријатна ситуација или дека ќе бидат осудени.
Истражувањето го спроведоа Катрина Л. Париера, вонреден професор по комуникации на Државниот универзитет во Сан Диего, и нејзините колешки Алија Бласбанд и Меги Џоб. Трудот е објавен во списанието „The Journal of Sex Research“.
Во истражувањето учествуваа 608 Американки на возраст од 20 до 77 години (со просечна возраст од 45 години), кои разговараат со барем една пријателка најмалку еднаш неделно. Тие оценуваа колку често разговараат за 17 теми поврзани со сексот со своите пријателки, како и колку често би сакале да разговараат за нив.
Најчесто разговараат за тоа колку често имаат секс
Се покажа дека ваквите разговори се ретки. Кога сепак се случуваат, тие најчесто се водат во живо или преку видеоповик (82,1 отсто), а многу поретко преку текстуални пораки (10,8 отсто) или телефонски (7,1 отсто).
Жените најчесто разговараат со своите пријателки за зачестеноста на сексуалните односи (67,5 отсто), контрацепцијата (65,7 отсто) и добриот секс (65,5 отсто). Ретко разговараат за анален секс (26,6 отсто), порнографија (31 отсто), мастурбација (33 отсто) и сексуално преносливи болести (35,3 отсто).
За сите 17 теми, испитаничките изјавија дека би сакале да разговараат почесто. Најмногу би сакале да разговараат за контрацепција, кондоми, сексуално преносливи болести, сексуални проблеми и намалена сексуална желба.
Тие ги сметаат ваквите разговори за корисни. Она што најмногу го ценат е чувството дека се помалку осамени, добивањето помош за одредени проблеми, сознанието што се смета за нормално, како и зближувањето со пријателките. Тие силно ја поддржуваат идејата дека треба да биде нормално човек да признае дали ужива во сексот или не, како и отворено да зборува за сексуалните проблеми.
Се плашат дека пријателката можеби ќе помисли дека се чудни. Дури 78,6 отсто од испитаничките очекуваат барем една негативна реакција доколку со пријателка покренат тема за која претходно никогаш не разговарале, додека само 21,4 отсто не очекуваат никаква негативна реакција.
Главниот страв е дека би можеле да ја доведат пријателката во непријатна ситуација (60,2 отсто). Потоа следува стравот дека пријателката може да ги осуди (29,9 отсто), да помисли дека се чудни (28,5 отсто), да ги гледа на чуден начин (27 отсто), да ги смета за одвратни (22,7 отсто) или да ги доживува како „премногу сексуални“ (17,4 отсто).
Како причини се наведуваат фактот дека сексот е табу тема, одбивноста кон експлицитни детали, потребата да се почитува приватноста на партнерот, стравот од осуда, личниот срам, како и верските и културолошките фактори.
Ниту една од испитаничките не пријавила дека некоја пријателка навистина ја осудила; сепак, прашањето се однесувало на реакциите што тие ги очекуваат, а не на искуствата што навистина ги доживеале. „Еден од главните наоди е дека жените генерално сакаат да разговараат за сексот со своите пријателки послободно отколку што го прават тоа сега, но се плашат дека пријателките ќе ги осудат или ќе направат да се чувствуваат непријатно. Овие стравови може, но и не мора да бидат оправдани, а добар почеток е да се разговара за тоа зошто сексот е табу тема за жените“, изјави Париера за PsyPost.
Срамот го засилува стравот од осуда
Помладите жени и оние кои не се идентификуваат како хетеросексуални, почесто разговараат за сексот и имаат поголема желба за него. Жените кои чувствуваат поголем срам поради сопствената сексуалност очекуваат повеќе негативни реакции од своите пријателки. Авторите сметаат дека жените кои строго се осудуваат себеси, можеби претпоставуваат дека и другите ќе ги осудуваат на ист начин.
Истражувањето има и свои ограничувања. Опфатени се само жени од САД и нивните разговори со пријателки, а мерени се очекуваните реакции, па затоа не е познато дали пријателките навистина би реагирале на тој начин.
Париера предупредува дека самите разговори не се решение доколку тие сепак вклучуваат осудување. „Фокусирањето на слушање без осудување е еден од клучевите за добра комуникација за табу-теми“, рече таа.