Психотерапијата открива дека многу луѓе се соочуваат со исти внатрешни борби. Од чувството дека заостануваат во животот и хроничната осаменост, па сè до притисокот поврзан со тагувањето и губењето на мотивацијата – ова се пет од најчестите проблеми со кои луѓето се среќаваат на терапија.
И покрај различноста на човечките искуства, неколку клучни теми постојано се повторуваат во терапевтската практика. Експертите нагласуваат дека, иако овие проблеми се чести, тоа не ја намалува нивната сериозност; напротив, тоа укажува дека поединците не се сами во своите борби.
Меѓу петте најчести проблеми со кои луѓето се соочуваат на терапија се:
Чувството дека се „целосно скршени“
Многу клиенти доаѓаат на терапија верувајќи дека нешто суштински не е во ред со нив. Сепак, терапевтите истакнуваат дека луѓето не се „скршени“ по природа; наместо тоа, тие честопати преживеале исклучително тешки и трауматични искуства. Внатрешните превирања, несаканите емоции или неадаптивните однесувања всушност се само реакции на траумата што ја доживеале.
Сочувството кон себе се издвојува како клучен чекор во процесот на исцелување. Без основното уверување дека заслужуваме грижа и љубезност кон самите себе, тешко е да се постигне значителен напредок. Агресивното однесување кон себе или кон другите често произлегува од чувството дека нечии емоции биле занемарени или омаловажени.
Уверувањето дека заостануваат во животот
Споредувањето со другите е длабоко вкоренето во човечката природа и некогаш имало еволутивна улога во преживувањето. Денес, во дигиталната ера, тоа главно создава негативни последици по менталното здравје. Бројни истражувања потврдуваат јасна поврзаност помеѓу честото користење на социјалните мрежи и зголемената стапка на депресија и анксиозност.
Притисокот дека веќе требало да преболат одредена загуба
Луѓето кои минуваат низ процесот на тагување често чувствуваат притисок дека нивното закрепнување треба да трае пократко отколку што е реално. Општеството често поставува нереални очекувања: формалното отсуство од работа поради смрт на блиско лице трае само неколку дена, додека официјалните медицински прирачници, како што е DSM-5-TR, можат да класифицираат одредени форми на тагување како нарушување уште по една година.
Чувство на осаменост
Осаменоста е една од најчестите човечки емоции, а експертите предупредуваат дека денес се соочуваме со вистинска епидемија на осаменост. Парадоксално, токму ова чувство на изолација е точката каде што многу луѓе всушност се поврзуваат.
Хроничен недостаток на мотивација
Тешкотиите со фокусирањето и извршувањето на секојдневните задачи се исклучително честа тема во терапијата. Доколку лицето има превисоки и нереални очекувања од себе, решението често лежи во забавување на темпото и намалување на обемот на обврските.
Ако недостатокот на мотивација е толку голем што го оневозможува задоволувањето на основните дневни потреби и станувањето од кревет, се применуваат конкретни стратегии за олеснување на секојдневниот живот, при што може да се препорача консултација со психијатар и воведување соодветна терапија.