Понекогаш не јадеме затоа што сме гладни – јадеме за да го ослободиме стресот, тагата или досадата. Еве како да препознаете вакви шеми и да ја вратите контролата.
Храната е многу повеќе од гориво за телото – може да биде утеха, награда или начин за ублажување на непријатните емоции. Кога ова станува често и неконтролирано, зборуваме за емоционално прејадување. Не е само проблем со тежината – тоа е емоционален образец што може да го оштети менталното и физичкото здравје.
Емоционалното прејадување често се јавува во моменти на стрес, досада, тага или осаменост. Човекот не се чувствува вистински гладен, туку ја користи храната како начин да ја поправи моменталната емоционална нерамнотежа. Иако обезбедува чувство на задоволство на краток рок, на долг рок води до чувство на вина, ниска самодоверба и често физички последици како што се проблеми со желудникот или дебелина.
Првиот чекор е да се идентификува причината – да се води дневник за храна и емоции и да се забележи кога јадете од досада или стрес, а не од вистински глад. Вториот чекор е да се пронајдат алтернативни начини за справување со емоциите: прошетката, разговорот со пријател, медитацијата или занимавањето со креативни хобија можат да го заменат емоционалното јадење.
Исто така е важно да не се забранува храната, туку да се научи рамнотежа. Дозволувањето себеси да уживате во омилената храна умерено, без чувство на вина, помага да се создаде здрав однос со храната.
Емоционалното прејадување не е знак на слабост – тоа е сигнал дека вашето тело и ум бараат внимание. Свеста, разбирањето и нежниот пристап кон себе се клучевите за враќање на контролата и уживањето во храната.
