Хормоните, емоциите и секојдневниот стрес играат клучна улога во желбата на жените.
Женското либидо е тема која долго време се молчеше или се зборуваше за него преку стереотипи, но вистината е многу посложена – и сосема природна. Спротивно на преовладувачкото мислење дека желбата треба да биде константна, кај жените таа често варира и зависи од бројни фактори, и физички и психолошки. Оваа варијабилност е нормална и не значи дека нешто не е во ред.
Еден од клучните фактори се хормоните. За време на менструалниот циклус, нивото на естроген и прогестерон се менува, што директно влијае на желбата за интимност. Многу жени забележуваат дека нивното либидо е поизразено за време на периодот на овулација, додека во други фази може да биде намалено. Покрај тоа, хормоналните дисбаланси, контрацепцијата или проблемите со тироидната жлезда можат дополнително да влијаат на сексуалната желба.
Сепак, либидото не е само физичка работа – емоциите играат огромна улога. Стресот, заморот, незадоволството од врската или недостатокот на комуникација со партнерот можат брзо да ја изгаснат желбата. Кога жената е ментално стресирана, нејзиното тело често ја исклучува својата потреба за интимност, бидејќи одморот и закрепнувањето стануваат приоритет, а не поврзувањето.
Интересно е што либидото е под влијание и на тоа како жената се перцепира себеси. Самодовербата, чувството на привлечност и безбедноста во сопственото тело се директно поврзани со желбата. Кога жената се чувствува добро во врска со себе, таа е порелаксирана и отворена за интимност, додека несигурноста може да создаде блокада, дури и кога постои привлечност кон партнерот.
Важно е да се разбере дека не постои правилно ниво на желба – секоја жена е различна. Наместо да споредувате и притискате, клучот е да го слушате сопственото тело и отворено да комуницирате. Либидото не е нешто што треба да се форсира, туку да се разбере – бидејќи само кога ќе се отстранат причините што го спречуваат, желбата природно се враќа.