Мачките не доживуваат емоции на ист начин како луѓето, но сепак чувствуваат страв, вознемиреност и задоволство. Токму затоа, сопствениците можат да ги повредат дури и без намера – најчесто преку игнорирање, викање или галење во моменти кога на мачката веќе ѝ е доста од тоа.
Мачките бараат внимание на свој начин: се тријат од нозете на сопственикот, мјаукаат или седнуваат веднаш до него. Емили Слејвен, експерт за однесување на домашни миленици, објаснува дека тоа не е случајно.
„Кога мачката полека ќе ви пријде, ќе седне до вас или ќе се потпре на вашата нога, тоа значи: ’Ти верувам‘. Ако во тој момент не ја погледнете, не ѝ се обратите и не реагирате, тоа влијае врз неа. За мачката, таквата тишина е исто како таа воопшто да не постои“, вели Слејвен.
Ако не го добијат вниманието што го бараат, мачките со текот на времето може целосно да престанат да го бараат. Мачките не чувствуваат вина како луѓето; тие не размислуваат за тоа дали ја изгребале софата или турнале некој предмет од масата. Затоа, викањето и карањето нема да го променат нивното однесување, туку само ќе ги исплашат.
„Физичкото казнување, како што е прскањето со вода или викањето, може да предизвика страв кај мачката и да ја натера да ве избегнува“, изјави ветеринарката Хана Харт за порталот PetMD.
Мачките јасно покажуваат кога им е доста од допири: почнуваат да ја движат опашката лево-десно, а зениците може да им станат потемни. Ако сопственикот не го почитува тоа и продолжи да ја гали или да ја крева, мачката наместо безбедност, чувствува загрозеност.
„На мачките им е потребна согласност. Кога ги кревате или продолжувате да ги допирате иако јасно покажале дека им е доста, тие тоа не го доживуваат како љубов, туку како непочитување на нивните граници. Токму затоа, со текот на времето, тие се повлекуваат. Оставете им сами да одлучат кога ќе се вратат“, вели Слејвен.