Влегувате во лифт и одеднаш телефонот ја губи мрежната врска; штом ќе излезете, сигналот се враќа како ништо да не се случило. Слична ситуација се случува во гаражи, подруми и тунели, а причината за тоа е многу поинтересна отколку што изгледа на прв поглед.
Сè се сведува на тоа како радио-брановите се движат низ просторот и како комуницираат со разни пречки. На квалитетот на врската влијаат материјалите, фреквенцијата и местоположбата на уредот, како и оддалеченоста од базната станица.
Металот може да предизвика сериозни проблеми
Кога сте во лифт, металната конструкција на кабината може да одбие голем дел од радио-брановите што се обидуваат да стигнат до вашиот телефон, со што се отежнува комуникацијата со базната станица.
Сепак, лифтот не е херметички затворен. Вратите, споевите и разните отвори создаваат простор низ кој може да помине дел од сигналот. Според тоа, губењето на мрежниот сигнал секогаш кога ќе се затворат вратите на лифтот не е неизбежно.
Значајна улога играат и фактори како што се местоположбата на лифтот во зградата, катот на кој се наоѓате, моменталната јачина на мрежата и оддалеченоста до најблиската базна станица.
Ѕидовите не ги блокираат целосно радио-брановите
Бетонскиот ѕид не е непробојна бариера за сигналите. Кога радио-брановите ќе наидат на пречка, дел од нив минуваат низ материјалот, дел се одбиваат, а остатокот се апсорбира од самата пречка.
Не сите материјали претставуваат ист проблем. Дрвените површини и оние од гипс-картон генерално предизвикуваат помало слабеење на сигналот, додека армираниот бетон и металот можат да доведат до значителна загуба на сигналот.
Ова објаснува зошто може да имате одличен сигнал во една просторија, а само неколку метри подалеку, телефонот да покажува многу послаб сигнал или целосно да го изгуби.
Па, како функционира Wi-Fi сигналот низ ѕидови?
Ситуацијата е малку поинаква кај Wi-Fi врските. Рутерот обично се наоѓа многу блиску до уредот, па дури и откако сигналот ќе ослабне при минување низ ѕид, тој може да остане доволно силен за нормално користење на интернетот.
Од друга страна, мобилниот телефон често мора да одржува врска со базна станица што е многу подалеку. Поради тоа, пречките како што се дебели ѕидови, армиран бетон или метални конструкции можат да имаат поголемо влијание.
Важна е и фреквенцијата. Пониските фреквенции, како што е 2,4 GHz, генерално подобро продираат низ одредени пречки од повисоките фреквенции, како 5 GHz и 6 GHz, иако реалниот домет зависи од бројни фактори.
Зошто понекогаш имате мрежна покриеност дури и длабоко во тунел?
Престојот во тунел не значи автоматски дека телефонот ќе го изгуби сигналот. Ако тунелот се наоѓа во близина на соодветна инфраструктура, радиосигналот може да навлезе внатре преку отворот на тунелот.
Покрај тоа, модерните тунели често се опремени со специјализирани антени и комуникациски системи кои обезбедуваат достапност на мобилната мрежа долж подземната траса.
Ова објаснува зошто можеби ќе можете непречено да користите интернет во еден тунел, додека во друг, телефонот ја губи мрежата речиси веднаш штом ќе влезете.
Накратко, сигналот не исчезнува затоа што телефонот „не работи“, туку затоа што радио-брановите наидуваат на сè потежок пат до базната станица кога се попречени од метал, бетон или земја, или кога треба да поминат големо растојание. Токму затоа, разлика од само неколку метри понекогаш може целосно да го промени квалитетот на врската.