Купувачите можат да го проверат квалитетот на доматите користејќи три едноставни тестови: инспекција на кората, нежен притисок и мирис.
Првиот чекор е визуелна инспекција. Кората треба да биде без темни дамки или пукнатини, особено исеченици што можат да го забрзаат распаѓањето на овошјето. Може да се отстранат мали дамки, но треба да се избегнуваат домати со кашеста, вдлабната кора.
Вториот тест е нежен притисок со раката. Ако овошјето е премногу меко и кашесто, веројатно веќе почнало да скапува. Домат што малку се отпушта на прстите се смета за зрел, сочен и полн со вкус.
Третиот индикатор е мирисот. Зрелите домати имаат земјен и малку сладок мирис, додека оние без мирис се генерално јадливи, но често имаат воден вкус и слаба арома. Овошјето со непријатен или необичен мирис треба да се прескокне.
Начинот на складирање значително влијае на квалитетот. Иако многу луѓе ги чуваат доматите во фрижидер, експертите не го препорачуваат ова. Грегори Лофтс за Marthastewart.com вели:
„Кога ставате домати во фрижидер, во основа им го одземате вкусот и текстурата.“ Наместо тоа, тој препорачува да се чуваат на собна температура, без разлика дали се целосно зрели или штотуку почнуваат да зреат.