Кога размислуваме за плажа, обично ни паѓаат на памет бел или златен песок и сино море. Сепак, на некои места, крајбрежјето изгледа како некој да истурил боја – постојат плажи со зелен, розов, па дури и речиси целосно црн песок. Овие нијанси не се резултат на човечко влијание, туку на геолошки и биолошки процеси кои се разликуваат од место до место. Составот на материјалот од кој е формиран песокот е она што ја одредува неговата конечна боја.
Зелената боја потекнува од минерали
Еден од најпознатите примери може да се најде на Големиот остров (Big Island) на Хаваи. Плажата Папаколеа (Papakōlea) е позната по својот зелен песок, чија боја се должи на минералот оливин.
Американскиот геолошки институт (U.S. Geological Survey) објаснува дека оливинот потекнува од вулканскиот материјал на блискиот вулкански конус Пуу Махана (Puʻu Mahana). Со текот на времето, ерозијата го ослободува од карпите, додека брановите го натрупуваат долж крајбрежјето. Оливинот има карактеристична зеленикава нијанса и релативно голема густина, што му овозможува полесно да се задржи на оваа локација отколку другите минерали.
Розовата боја доаѓа од морето
Зад розовите плажи стои сосема поинаква приказна. На островот Комодо во Индонезија се наоѓа „Розова плажа“ (Pink Beach), каде што песокот добива нежно розова нијанса. Ова се случува кога белиот песок се меша со ситни црвеникави фрагменти од корали и материјал што потекнува од микроскопски организми познати како фораминифери. Брановите ги дробат овие честички и ги таложат долж брегот.
Сличен феномен може да се сретне и на Бермудите. Таму, остатоците од ситни фораминифери се исфрлаат на брегот и се мешаат со светлиот песок, давајќи ѝ на познатата „Залив на потковицата“ (Horseshoe Bay) нејзина карактеристична розова нијанса.
Црниот песок открива вулканско минато
На Исланд, приказната нè враќа кај вулканите. Плажите, како што е познатата „Рејнисфјара“ (Reynisfjara), се покриени со црн песок кој потекнува од темни вулкански карпи – првенствено базалт.
Кога лавата ќе се олади, таа формира цврста вулканска карпа. Во текот на долги временски периоди, брановите, реките, мразот и атмосферските влијанија ја разградуваат оваа карпа на сè поситни фрагменти, кои на крајот стануваат црн песок. Исландската туристичка организација наведува дека истиот овој процес продолжува да го обликува крајбрежјето таму, сè до денешен ден.
Според тоа, зелениот, розовиот и црниот песок се повеќе од само необична позадина за фотографии. Секоја од овие бои служи како трага за настаните што се одвивале на овие локации – од вулкански ерупции па сè до животот на ситните морски организми.
