Истражувањата покажуваат дека тајната на утринските луѓе не е во будилникот, туку во начинот на кој размислуваат за животот, обврските и сопствената иднина.
Со години слушаме дека луѓето кои стануваат рано се поуспешни, поорганизирани и поамбициозни. Сепак, психолозите тврдат дека нивната предност има помалку врска со времето од денот отколку со начинот на кој размислуваат. Луѓето кои се будат порано од повеќето имаат силно чувство за лична контрола. Тие веруваат дека нивните одлуки го обликуваат нивниот ден – наместо денот да ги обликува нив.
За нив, утрото не е казна, туку предност. Тоа е дел од денот кога нема пораки, повици и надворешни барања. Во таа тишина, полесно им е да планираат, размислуваат и да постават темпо што им одговара. Овој мал ритуал им дава чувство дека веќе постигнале нешто пред светот да забрза.
Психолошки, ова е таканаречениот „внатрешен локус на контрола“ – верувањето дека ние сме одговорни за сопствените резултати. Токму овој став ги разликува оние кои свесно го започнуваат денот порано од оние кои постојано чувствуваат дека доцнат за своите обврски.
Секако, не секој е создаден за аларм во зори. Биолошките ритми се индивидуални. Но, разликата не е во тоа дали станувате во пет или во осум часот. Разликата е во тоа дали вие управувате со вашето време – или тоа ве управува вас.
Можеби вистинската тајна на ранобудниците не е во часовникот, туку во пораката што си ја испраќаат секое утро: „Јас одредувам како ќе изгледа мојот ден“.