Полентата се згуснува по само петнаесетина минути, поради што изгледа како да е готова, но во таа фаза таа обично сè уште е зрнеста. За да се добие мазна, кремаста текстура, потребно е подолго готвење – иако постои трик со кој овој процес може да се скрати.
Многу луѓе ја тргаат полентата од огнот штом ќе се згусне, но според американскиот веб-сајт за храна Tasting Table, тоа е грешка поради која таа останува зрнеста, наместо кремаста. Иако можеби изгледа готова по само петнаесетина минути, таа всушност сè уште не е подготвена.
Мазната текстура се добива дури откако пченкарниот скроб целосно ќе се разгради. За тоа се потребни најмалку 30 минути, па дури и речиси еден час, доколку се користи крупно мелено пченкарно брашно.
Доволно течност
Покрај подолгото време на готвење, од клучно значење е и односот на состојките. Tasting Table препорачува да се користат четири до пет дела вода или темел (бујон) на еден дел полента. Ова можеби изгледа како голема количина, но полентата ќе ја впие целата течност доколку се готви доволно долго.
За да се избегне појава на грутки, авторката на рецепти Венди Полиси советува постепено додавање на полентата во зовриената течност, притоа постојано мешајќи. Ако ја додадете целата количина одеднаш, речиси сигурно ќе се создадат грутки. Таа исто така напоменува дека полентата продолжува да се згуснува додека стои, па пред послужување можете да додадете малку топла вода и да промешате.
Како да го скратите времето на готвење
Ако немате време долго да стоите покрај шпоретот – а не сакате да користите инстант полента – можете да го оставите пченкарното брашно да отстои во вода неколку часа, па дури и преку ноќ. Според Tasting Table, на овој начин времето на готвење се намалува за најмалку половина.
Најдобро е путерот и сирењето да се додадат дури на самиот крај. Ако ви остане обична полента, таа може да се искористи и за друго јадење: откако ќе се излади и ќе стегне, се сече на парчиња и се пржи додека не стане крцкава.