Колку чекори навистина треба да направите дневно?
Пешачењето е една од наједноставните физички активности, а нови истражувања укажуваат на тоа дека за здравјето можеби не е важен само бројот на чекори, туку и брзината со која одиме.
Според „Harvard Health Publishing“, поголемиот број дневни чекори и побрзото темпо на одење може да бидат поврзани со помал ризик од предвремена смрт – или, со други зборови, со подолг живот.
Студијата следеше повеќе од 64.000 луѓе
Во студијата учествуваа 64.743 возрасни лица од Обединетото Кралство со просечна возраст од 62 години. Во текот на една недела, учесниците носеа уреди на зглобот што го регистрираа бројот на чекори и брзината на одење.
Во периодот на следење од приближно осум години, беа регистрирани 1.697 смртни случаи, вклучително и 502 смртни случаи поврзани со кардиоваскуларни болести.
Истражувачите ги категоризираа учесниците врз основа на бројот на чекори што ги правеле дневно: помалку од 5.000, од 5.000 до 7.500, од 7.500 до 10.000 и повеќе од 10.000 чекори.
Не е важен само бројот на чекори.
Научниците посветија посебно внимание на брзината на одење. Тие направија споредба меѓу луѓе кои правеле помалку од 5.000 чекори дневно, но оделе со различно темпо.
Резултатите покажаа дека оние што оделе побрзо имале помал ризик од смрт, дури и кога не правеле голем број чекори. Нивниот ризик бил сличен на оној кај луѓето што правеле меѓу 5.000 и 7.500 чекори дневно, но со побавно темпо.
Кој бил оптималниот број на чекори?
Најниската стапка на смртност била забележана кај луѓето што правеле меѓу 7.500 и 10.000 чекори дневно.
Авторите на студијата сугерираат дека брзото темпо од 90 до 100 чекори во минута, во времетраење од 30 минути дневно, би можело да биде добра цел за долговечност.
Сепак, истражувачите нагласуваат дека не постои само еден начин за постигнување на овие придобивки. За луѓето кои не се во можност да направат голем број чекори поради недостиг на време или физички ограничувања, комбинирањето на пократки прошетки со малку побрзо темпо исто така може да биде корисно.
Студијата беше објавена на 8 септември 2026 година во онлајн изданието на списанието British Journal of Sports Medicine.