Научниците веруваат дека напредните методи биле користени за изградба на пирамидите уште пред 4.700 години.
Новото археолошко истражување носи теорија која може целосно да го промени сегашното разбирање за тоа како древните Египќани ги граделе пирамидите.
Научниците сега веруваат дека уште пред 4.700 години користеле напредни методи, вклучувајќи хидрауличен систем за подигнување и специфичен начин на градење во слоеви.
Според LADbible, според резултатите од истражувањето на пирамидата на фараонот Џосер, таа можела да биде изградена со помош на хидрауличен механизам кој крева камени блокови низ центарот на пирамидата, слично на начинот на кој лавата тече од вулкан.
Клучното откритие се наоѓа под самата пирамида – тоа е уникатна вертикална осовина за која се верува дека се користела за подигнување на блокови со помош на вода.
Претходните теории во голема мера се потпираа на идејата дека работниците транспортирале тешки камени блокови влечејќи ги и користејќи рампи.
Но, новото истражување покажува дека Египќаните можеби користеле и софистицирани инженерски методи кои претходно не биле разгледувани.
Студијата ја водел д-р Ксавиер Ландро од францускиот палеотехнички институт ЦЕА во соработка со тим хидролози.
Користејќи сателитски радарски снимки, тие идентификуваа структура позната како Гиср ел-Мудир, карпест комплекс за кој велат дека ги има сите технички карактеристики за контрола на поплавите и седиментите.
„Мунументалната линеарна камена структура во јужниот дел на ровот ги комбинира сите технички елементи на постројката за прочистување на водата: бритер, резервоар и систем за прочистување. Овој систем веројатно ја насочувал водата без талог кон хидрауличниот механизам внатре во пирамидата“, објасни д-р Ландро.
Се поставува прашањето како во пустината може да функционира систем зависен од вода. Одговорот лежи во климатските услови во тоа време. За време на Третата династија, Северна Африка била значително повлажна отколку што е денес. Ова беше крајот на периодот познат како Зелена Сахара, во кој имаше повеќе дождови, вегетација и достапна вода.
„Пред Четвртата династија имаше повеќе проблеми со поплави отколку со недостиг на вода“, вели д-р Ландро.