Третата сезона од серијата „Еуфорија“ завршува по недели мешани реакции, при што некои гледачи и критичари веруваат дека некогаш генерациската драма отишла предалеку со бизарни пресврти во заплетот.
Серијата на HBO, во која главните улоги ги играат Зендаја, Сидни Свини и Џејкоб Елорди, се врати по петгодишна пауза обележана со штрајкови, преработување на сценаријата и заминување на актерите. Заплетот на новата сезона ги следи ликовите пет години по средното училиште, во многу потемна и пофрагментирана фаза од нивните животи.
И покрај мешаните критики, гледаноста е рекордна. Првата епизода во САД ја гледале повеќе од 12,3 милиони гледачи, додека глобалната публика надминала 20 милиони, што е зголемување од 68 проценти во споредба со премиерата на втората сезона во истиот период.
Некои гледачи веруваат дека серијата ја изгубила емоционалната длабочина и препознатливост што ја имала во 2019 година. Новинарката и авторка Џес Бејкон ја опиша „Еуфорија“ како мамка за бес (ragebait) во овој момент, велејќи дека потрагата по вирални сцени довела до еднодимензионална приказна. Гледачката Ив Ригби рече дека серијата претходно се чувствувала како стилизирана верзија на искуствата на нејзината генерација, но дека третата сезона е потешко да се поврзе со реалниот живот.
Критиките се фокусираа на сè поекстремните заплетни линии, вклучувајќи го OnlyFans, насилните сцени на одмазда и криминалните приказни, но има и такви кои тврдат дека претерувањето отсекогаш било дел од идентитетот на серијата. Некои обожаватели ја фалат глумата, особено изведбите на Сидни Свини и Зендаја, додека терапевтот за зависности Гонзало Санчез верува дека серијата сега посилно го прикажува срамот, траумата и сложеноста на закрепнувањето.
Културниот коментатор Џејмс Киркам рече дека четиригодишниот јаз помеѓу сезоните е најголемиот проблем, бидејќи публиката и интернет културата се менуваат многу побрзо денес. Темите за идентитетот, квир искуството и менталното здравје, кои изгледаа пионерски во 2019 година, оттогаш станаа дел од пошироката мејнстрим дискусија, па затоа „Еуфорија“ повеќе нема исто културно влијание како што имаше на почетокот.