После одредени применети испитувања во полето на физиологијата и психата биле пронајдени следните резултати:
– Безличните/неуките не можат да приметат во која мерка и колку се неуки или колку не знаат.
– Безличните/неуките имаат тенденции кон величење на своите особини/знаења.
– Безличните/неуките оскудни се и во забележувањето на особините и знаењата на паметните/мудрите луѓе.
– Ако нивните особини односно знаења после одредено образование им се зголеми истите безлични-неуки почнуваат да ги приметуваат своите недостатоци.
Биле спроведени тестирања помеѓу студентите во Cornell Универзитетот и веднаш по тестот било поставено класичното прашање “Како помина?” на кое било одговорено и резултатите биле следни:
Тие што не одговориле на дури 10 % од прашањата кај нив “самодовербата” беше забележително висока!
Тие мислеа дека имат одговорено на “60 % ” од тестот ;дури ако биле во форма верувале дека можат и 70 % од прашањата да одговорат “.
Тие студенти кои дале точни одговори на 90 % од прашањата биле “најскромни” а претпоставувале дека одговориле точно на 70 % од прашањата.Сите овие резултати беа собрани беше напишан синдромот на Dunning-Kruger :тие што од срце верувале дека се “многу добри во својата работа” ‘недоволните-науките’ особи не одстапуваат од постојаното самосебе величање , фалење на себе си и на работите кој што они ги прават, при секоја работа ниту во еден момент не се премислуваат да се стават на прв ред, на преден план и не чувствуваат никаква нелагодност да претендираат за работни обврски кој неможат да ги извршат ! Напротив мислат дека сите работи се нивно полно право!
Меѓутоа оваа ‘безличност и себе непознавање’ од аспект на работната кариера кај нив се претвара во ненормална движечка сила и моќ. Недостатоците од аспект на кареирата се претвара во позитивни работи и на крај , ‘Некомпететните, амбициозните’ секогаш секаде многу побргу напредуваат ………За ова време вистинските луѓе со знаења, компететните , талентираните и способните во работниот век поради ‘претераната скромоност’ неможат да пробијат во преден план, не претендираат за повисоки функции од који каде они се наоѓаат, чекаат да другите ги приметат нивните вредности…. и секакко при ваквото чекање бидуваат и повредени, и се повлекуваат уште повеќе во себе….
И згора на тоа тие и од своите претпоставени се оптужуваат дека се ‘индолетни и неамбициозни’ …”Ве молиме немојте да бидете прескромни !…”И вие погледенете околу вас” и сигурно при читањето на овие редови низ вашата глава се провлекуваат голем број имиња…