Гостите во многу хотели забележуваат еден ист детал штом ќе се обидат да ја проветрат собата: прозорецот се отвора само неколку сантиметри, по што го запира граничник. Ова е особено честа појава на горните катови во големите хотели, каде што некои прозорци се дури и дизајнирани да бидат целосно фиксни (да не можат да се отвораат). Ова не е ниту случајност, ниту знак дека прозорецот е расипан. Зад тој мал отвор стои цела низа прописи што влијаат врз дизајнот на хотелските соби.
Една од главните причини е спречувањето на падови од височина. Хотелите примаат голем број гости, вклучувајќи деца, постари лица и луѓе кои не се запознаени со распоредот на собата. Поради ова, на прозорците често се поставуваат специјални граничници, кои овозможуваат тие да се отворат само делумно.
Европските стандарди дури пропишуваат конкретни барања и постапки за тестирање на уредите што го ограничуваат отворањето на прозорците – наведувајќи граници како 89, 100 или 120 милиметри. Сепак, точните прописи варираат во зависност од земјата и видот на објектот.
Отворениот прозорец влијае на климатизацијата. Друга причина е поврзана со начинот на кој големите хотели ги греат, ладат и проветруваат стотиците соби. Ако гостинот целосно го отвори прозорецот додека работи климатизацијата или греењето, разладениот или загреаниот воздух излегува надвор, поради што системот троши повеќе енергија.
Затоа, некои хотелски системи се опремени со сензори кои автоматски го исклучуваат греењето или ладењето штом ќе се отвори прозорецот. Во своите упатства за хотелските објекти, TUI конкретно препорачува употреба на вакви сензори на прозорците и балконските врати, со цел да се намали потрошувачката на енергија.
На повисоките катови постои уште еден проблем. Брзината на ветерот се зголемува со висината; следствено, целосно отворените прозорци можат да создадат силни воздушни струења, кои дополнително го попречуваат функционирањето на системот за вентилација. Професионалните насоки за одржливи градби укажуваат дека, поради влијанието на ветерот и разликата во притисокот, држењето на прозорците отворени на високите катови честопати не е практично решение.
Тука се и бучавата, дождот и загадувањето. Хотелите често се наоѓаат во градските центри – во близина на прометни улици, железнички пруги или аеродроми. Во такви услови, целосно отворен прозорец овозможува влез на бучава, прашина, издувни гасови и полен во собата, а при лошо време – и дожд. Затоа, ограничувањето на отворањето на прозорците им олеснува на хотелите да ги контролираат условите во внатрешноста и го намалува ризикот од оштетување на мебелот и ѕидовите.
Следствено, фактот што прозорецот може да се отвори само десетина сантиметри ретко е резултат на едно единствено правило. Безбедноста на гостите, потрошувачката на енергија, влијанието на ветерот и бучавата, како и начинот на работа на системот за вентилација – сите овие фактори заедно одредуваат колку свеж воздух гостинот всушност може да внесе во својата соба.