Сирењето го стимулира лачењето на допамин и лесно води до прејадување, но нутриционистите истакнуваат дека пармезанот е најдобар избор поради неговата висока содржина на протеини и чувство на ситост.
- Сирењето го стимулира ослободувањето на допамин и создава чувство на задоволство
- Пармезанот содржи многу протеини во мала порција
- Тоа е добар избор за контрола на тежината, но во умерени количини
- Поради комбинацијата на масти и јаглехидрати, но и присуството на казеин, протеин кој се разградува во телото во соединенија слични на опиоиди, сирењето го стимулира ослободувањето на допамин и создава чувство на задоволство. Сепак, ова не значи дека сирењето е нездраво.
Проблемот настанува поради неговата висока калорична густина и начинот на кој најчесто го консумираме – рендан, стопен, со леб или тестенини. Тогаш лесно можеме да внесеме повеќе калории отколку што планираме, особено ако внимаваме на нашата тежина.
Зошто нутриционистите препорачуваат пармезан
Затоа нутриционистите нагласуваат дека е важно да се изберат сирења кои обезбедуваат што е можно повеќе протеини со што е можно помалку калории, а пармезанот особено се издвојува меѓу нив.
„Пармезанот е едно од сирењата со највисока содржина на протеини. Во 30 грама пармезан има околу 10 грама протеини“, објаснува диететичарката Ро Хантрис. Таа исто така додава дека пармезанот е добар избор за луѓе кои сакаат да ја одржат или намалат телесната тежина, бидејќи дава чувство на ситост со релативно низок внес на калории.
Сирење во исхраната – клучот е умереноста
Хантрис нагласува дека сирењето може да биде дел од квалитетна и балансирана исхрана, но само ако се консумира внимателно.
„Важно е да се биде свесен за количината, а не целосно рестриктивен. Сирењето обезбедува протеини, калциум и масти кои го зголемуваат чувството на ситост, но е многу богато со енергија, па затоа порциите се клучни“, истакнува таа.
Додавањето мала количина пармезан во оброкот може да го направи позаситувачки, особено кога се комбинира со храна богата со растителни влакна како зеленчук или интегрални житарки. „Пармезанот може да го направи оброкот да се чувствува задоволувачки дури и кога порциите се мали“, додава Хантрис.
Недостатоци што треба да се земат предвид
Сепак, пармезанот има свои недостатоци. Има многу висока содржина на натриум и не треба да биде главен извор на протеини во исхраната. Како што објаснува Хантрис, повеќето луѓе во пракса не јадат 30 грама пармезан, туку околу 10 грама, што обезбедува само три до четири грама протеини.
Затоа, пармезанот најдобро се гледа како додаток што ја подобрува хранливата вредност на оброкот, а не како негова основа.
Нема потреба целосно да се откажете од сирењето за да ги постигнете вашите цели за слабеење – доволно е мудро да ги изберете видовите и количините. Пармезанот, благодарение на неговиот интензивен вкус и добрата хранлива густина, ви овозможува да уживате во мали порции без прекумерен внес на калории.